Kultura Zuzendaritza Nagusia - Vianako Printzea Erakundea
Hainbat egile
Ingurumen-historia izugarri aurreratu da azken bi hamarkadetan. Ildo horretan, zientzia paleoklimatikoen aurrerapen handiei esker, askoz ere modu zehatzagoan ulertu ahal izan da Erdi Aroko populazioen bizitzaren ingurunea. Bereziki, berotze (VI. mendetik XIII. mendera) eta hozte (XIV. mendetik) faseen segida erabakigarria izan zen Europako gizarteen nekazaritza-garapenean eta, beraz, garapen ekonomikoan. Aldi berean, fenomeno jakin batzuk sakon aztertu dira, hala nola sumendi-erupzio handiak edo 1315-1317ko Europako iparraldeko gosea. Ingurumen-baldintzek, giza jarduerarekin batera, eragina izan zuten Europako paisaien eraldaketan. Paisaia horiek, oro har, ix-xiii. mendeetako agrarizazio masiboa eta hurrengo mendeetako ekoizpen-espezializazioa izan zituzten ezaugarri. Eraldaketa horiek neurtzea funtsezkoa da, eta, era berean, eskualdeko ekosistemak gero eta konplexuagoak diren gizarteen askotariko eskakizunetara egokitzeko modua azaldu behar da. Behe Erdi Aroko pandemiek eta, bereziki izurriteak, animalien eta gizakien arteko elkarrekintza sakona aztertzearen garrantzia nabarmentzen dute, maila mikrobiologikotik hasi eta etxeko animaliekiko harremanetaraino. Garai gutxitan, hala nola Erdi Aroan, gizakiaren eta naturaren arteko inbrikazioa hainbeste aldatu da, eta historialariek sakon azaldu behar dute. Aste honen helburua ingurumen-historiaren ikuspegi berri horien aberastasuna hainbat agertokitan ikustea da.
