Kultura Zuzendaritza Nagusia - Vianako Printzea Erakundea
Margolari batek mihisean koloreak nahasten dituen bezala –bere artea eta sentimendua islatzeko–, organistak instrumentutik aukera amaigabeak ateratzen ditu, batzuk potentzia handikoak (hala nola orkestra bat), beste batzuk sentikorrak (hala nola txistu bat). Tresnak berak eskaintzen dizkion soinuak eta emozioak dira. Organo-musikaren edertasunari eta aniztasunari katedralaren distira gehitu behar zaio. Bi espazioek (musikalak eta arkitektonikoak) plazera eta gozamena ahalbidetzen dituzte kontzertuan.
EGITARAUA
Doménico Scarlatti (1685-1734)
Sonata K.159. Do maiorra
José Lidón (1748-1783)
Allegroa. Re maiorra
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Pastorala BWV 590. IV. tempoa (giga). Fa maiorra
Poztasun gozoan. BWV 729. La maiorra
Bernardo Storace (v.1637-v.1707)
Ballettoa. Do minorra
Doménico Scarlatti (1685-1757)
Sonata K77. Moderatu kantagarria. Re minorra
Johann Caspar Kerll (1627-1693)
1. tokata. Re minorra
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
(*) Kontzertua (BWV 974) Adagioa. Re minorra
Pedro de Araujo (?-1684)
Seigarren tonuko bataila. Fa maiorra
(*) (Alessandro Marcelloren (1673-1747) oboe, hari eta baxu jarraiturako kontzertuaren transkripzioa)
